Wiertła rurowe SDS max do bezpyłowego wiercenia w betonie zbrojonym
Bentonit wiertniczy Teqgel S jest bardzo ekonomiczny i uniwersalny w zastosowaniu, doskonale stabilizuje ściany w porowatych formacjach oraz ma dobre właściwości smarne.
Wiertło diamentowe powlekane galwanicznie do pracy z wiertarką elektryczną bez udaru.
Pale rurowe wbijane są odmianą pali prefabrykowanych stosowanych szczególnie często w budownictwie hydrotechnicznym do budowy nabrzeży, podpór pirsów i estakad.
Wiertło SDS max z 3 symetrycznie rozmieszczonymi krawędziami tnącymi, do wiercenia otworów w betonie zbrojonym, betonie, kamieniu i twardej cegle.
Metoda ta polega na wzmocnieniu podłoża przy użyciu betonowych kolumn przemieszczeniowych CSC® (Controlled Stiffness Column) charakteryzujących się stosunkowo wysokim modułem odkształcenia. Kolumny wykonywane są przez ściśliwe podłoże aż do warstw nośnych w celu zredukowania osiadania i zwiększenia nośności. Efektywność wzmocnienia zależy od relacji sztywności pomiędzy gruntem i kolumnami. Obciążenie od konstrukcji jest przenoszone na podłoże i kolumny poprzez warstwę transmisyjną lub sztywny fundament.
Technologia wykonania ścian żelbetowych w pionowych szczelinach wykopywanych w gruncie za pomocą mechanicznych lub hydraulicznych łyżek chwytakowych zawieszonych na maszynach zwanych głębiarkami. Szczeliny zabezpieczane są przed zawaleniem się za pomocą zaczynów stabilizujących.
Mieszanie gruntu na mokro, znane również jako metoda wgłębnego mieszania gruntu (Deep Soil Mixing), znacząco poprawia charakterystykę słabego podłoża poprzez mechaniczne wymieszanie z zaczynem cementowym.
Mieszanie gruntu na mokro, znane również jako metoda wgłębnego mieszania gruntu (Deep Soil Mixing), znacząco poprawia charakterystykę słabego podłoża poprzez mechaniczne wymieszanie z zaczynem cementowym.
Gotowe prefabrykowane elementy zagłębiane są w grunt za pomocą kafarów/palownic wyposażonych w młoty hydrauliczne lub wibromłoty.
Mieszanie objętościowe gruntu lub masowa stabilizacja, to technika ulepszania podłoża, która poprawia słabe albo luźne grunty poprzez ich mechaniczne mieszanie z mokrym zaczynem lub suchym spoiwem cementowym.
Wibroflotacja jest technologią pozwalającą na zagęszczenie gruntów niespoistych za pomocą wibratora wgłębnego. Technologia została wynaleziona i opracowana przez Kellera już w latach 30-tych ubiegłego wieku i od tego czasu wykorzystana została w tysiącach projektów.
Technologia polega na wykonaniu kolumn z kruszywa za pomocą wibratora wgłębnego w celu wzmocnienia podłoża w obrębie kolumny, zarówno w gruntach niespoistych jak i spoistych. Technologia ta, od momentu opracowania przez założyciela firmy Johanna Kellera, została wykorzystana już w tysiącach projektów.